Met pensioen!?

17 mei 2013:

Ik ben vandaag 65 geworden. Ik heb hard gewerkt in mijn leven, behalve tijdens enkele momenten van serieuze gezondheidsproblemen heb ik 60 tot 80 uren per week gewerkt..maar om met pensioen gaan… nee, dat lijkt mij nog geen goed idee! Trouwens stoppen gaat niet, ik moet toch ook de Watervogelbond’s websites blijven onderhouden…

maar…..

• Ik ben het moe, om te horen, dat ik  “mijn centen moet delen” met mensen die mijn vorm van werk-ethiek niet kennen.
• Ik ben het moe om te horen, dat de regering het geld dat ik verdiend heb, van mij wil afpakken om het aan mensen te geven, die te lui zijn zelf geld te verdienen.
• Ik ben het moe, verteld te krijgen, dat drugverslaafden ziek zijn en dat ik hen moet helpen, hen ondersteunen en ze medisch laten behandelen, en dat ik zou moeten betalen  voor de schade, die zij aanrichten.
• Ik ben het moe, om te horen, hoe ‘goede’ atleten, entertainers en politici van alle mogelijke partijen het over onschuldige of domme fouten hebben die zij maakten terwijl het overduidelijk is dat zij er opuit waren de wereld een rad voor ogen te draaien en  hun enige “fout” was, dat zij zich lieten betrappen. 
• Ik ben moe van mensen die op hun rechten pochen, arm of rijk.
• En ik ben mensen, die geen verantwoording voor hun eigen leven en acties willen nemen, werkelijk moe.
• Ik ben het moe, te horen, hoe zij de regering of anderen voor hun problemen verantwoordelijk maken. 
• Ik ben het ook moe en beu, te zien, hoe jonge mannen en vrouwen in hun teenager-jaren en hun begin 20er-jaren zich met tatoeages en metalen “bijoux” bedekken en zodoende geen werk vinden, omdat geen firma zulke jongeren een baan wil geven. (Op die manier kunnen zij dan naar de Sociale Dienst stappen.)
• Moe van het aanzien hoe buitenlanders zich hier over onze ruggen verrijken…

Ja, ik ben verdomde moe…niet van het werken, integendeel want ik ga gewoon door, maar ik maak mij zorgen over wat er allemaal gebeurt in de wereld. Je krijg het idee dat er ook werkelijk NIETS goed gebeurt. Alsof iedereen zo rot als wat is en nietsontziend alles maar neermaait wat ‘m in de weg staat. Misschien komt het door de media en ‘valt het allemaal wel mee’, maar ik vraag mij toch af waar het heen moet. Ik ben geen econoom en weet dus ook niet wat voor consequenties dit kan hebben, behalve dan dat wat je hoort. Maar dat wat je hoort kan gekleurd zijn en is dus niet objectief. Ik vorm dan ook liever mijn eigen mening….Maar soms weet ik dan ook maar weer liever niets, gewoon alles uit: geen pc, radio, TV, geen kranten. Beetje struisvogel spelen. Soms zou ik dat wel willen want op één of andere manier raakt het me toch en maak ik me dan toch zorgen.  God zij dank, dat ik op de terugweg ben en niet op de heenweg. 

Niet mee eens?…dan hebt u mij niet begrepen of wilt u mij niet begrijpen.